Ik zou mezelf niet zijn als ik het niet zou uitproberen, alleen al om het tegendeel van de jongens naast me op het strand te bewijzen.

Er liep iemand op het strand die de Sheesha verhuurde en voor 2 euro(in Marokko) rookte ik voor het eerst samen met mijn vriendin een Sheesha, het was heel apart (het ging mij puur en alleen om de rook wat ik wel geinig vond). Behalve de rook en de heerlijke kersen geur, werd ik er ook heel lekker rustig door (like a piece of good chocolate).

Helemaal weg van de leuke sheesha ervaring, ging ik de volgende dag meteen de markt op en kocht een Sheesha, fruittabak en wat kooltjes. Eenmaal thuis aangekomen probeerde ik mijn eigen Sheesha aan te maken. Het lukte me aardig op wat geklungel en een gat in mijn tapijt na.

Conclusie: Sheesha en Vrouwen gaan WEL samen!

Daar zat ik dan op een zaterdagavond met een vriendin en Aziz op de bank van mijn schoonzus gezellig voor de buis. Ik vroeg mezelf af, hoe is het nou in godsnaam mogelijk dat mijn aanstaande, Aziz dus, dagelijks bezig is met de waterpijp en alles wat daarbij komt kijken en ik geen idee heb van hoe het is om een waterpijp te roken. Dan moet er toch iets mis zijn in de relatie zou je denken. Nou, dat is niet het geval. Wat zou het dan wel zijn? Aziz heeft het gewoon nooit aangeboden. Stom he! Ik had de waterpijp al een aantal keer zien staan in de huiskamer, mooi ding dacht ik bij mezelf. Ik kijk mijn vriendin aan en ik bied aan om het samen te proberen. Aziz maakt de waterpijp voor ons klaar, heel interesant om te zien, het lijkt wel een heel ritueel. Wij beginnen te giechelen als 2 meiden die op het punt staan iets heel spannends te gaan doen. Eerlijk gezegd was het ook heel spannend. De waterpijp was klaar. Aziz deed het een keer voor, het leek wel een instructiefilmpje dat afspeelde. Op deze manier moet je het doen zei hij. Het zag er heel proffesioneel en stoer uit. Toen was ik aan de beurt. Gelukkig is het niet gefilmd want anders lagen jullie nu allemaal in een deuk. Ik begon te hoesten en ik voelde me heel lichtjes in mijn hoofd. Was meteen duizelig maar ik was wel aan het genieten van de sfeer. Het was eigenlijk wel heel lekker.De sigaretten en drank zijn zo passe, De waterpijp daar heb je pret mee!! 
 
Souad vertel ze…. Ik heb gehoord dat jij de prof bent

 Mazazik

Mazazik is het eerste waterpijpcafé van Amsterdam, en volgens de eigenaar zelfs het eerste waterpijpcafé van Nederland. De eigenaar is van Egyptische komaf, en heeft om die reden al vroeg in zijn leven kennis gemaakt met de waterpijp. In 2000 opende hij het waterpijpcafé Mazazik in Amsterdam-noord en sindsdien is het erg populair. Vooral bij de mensen van buiten Amsterdam, die er blijkbaar graag vertoeven. De inrichting is Oosters en erg lounge. De service is goed en de muziek erg variërend om alle bezoekers tegemoet te komen in hun wensen qua muziek. De waterpijpen zijn uitsluitend van Egyptische makelij en dat geldt ook voor het tabak en kool. Goede kwaliteit dus en dat kan ik bij deze beamen. Een bijkomend voordeel is dat er gratis geparkeerd kan worden en dat scheelt toch vind ik zelf. Ik bestelde een waterpijp in dubbel appel smaak en een appelsap. De waterpijp rookte erg goed, en de combinatie met appelsap was erg geslaagd. Er was een constante toevoer van kooltjes zodat ik ongestoord door kon roken. Heb er nog een uurtje gezeten en heb me prima vermaakt. De eigenaar is een aardige man met wie ik nog heb gesproken en die me graag vertelde over de waterpijp en het ontstaan ervan. Erg leuk natuurlijk. De inrichting staat nog op mijn netvlies want die was wel erg aangenaam. Je kunt er ook alcoholische dranken bestellen en dat is uniek omdat dit bij de meeste waterpijpcafés niet mogelijk is. Dus mocht je erna willen stappen dan zit je hier goed, gezien de ligging(dicht bij Centraal station) al helemaal. Een ruime voldoende scoort waterpijpcafé Mazazik!

Sheesha Lounge Dina

Een uur later zat ik alweer in sheesha lounge Dina aan de Marnixstraat. Beide waterpijpcafés hebben gemeen dat ze waterpijpen aanbieden maar het grote verschil zit em toch wel in het feit dat Dina het jongste waterpijpcafé van Amsterdam is. In leeftijd en dus ervaring schelen ze maar liefst tien jaar. Maar of ik dat gemerkt heb? Totaal niet! Dina heeft het voordeel dat zij bij de concurrenten konden afkijken alvorens ze open gingen. Ze hebben hun best gedaan kan ik je vertellen. Ze hebben in de inrichting zowel Oosterse als Westerse aspecten weten te combineren en het resultaat mag er zijn. Hele mooie inrichting, het telt 3 verdiepingen en voldoende zitplekken. Een aqarium met vissen mocht zelfs niet ontbreken. Ik voelde me er goed. Ze hebben opvallend veel personeel en dat schiet aardig op als je wilt bestellen. De waterpijpen komen uit Antwerpen maar zijn Dubainees. Het rookte goed en ik dronk erbij een Moussy. Dat is een nieuw drankje in verschillende smaken(overigens verkrijgbaar bij alle waterpijpcafés).

Opvallend was dat ik een broodje kon bestellen. Dit is uniek omdat andere waterpijpcafés dit niet hebben zitten in hun assortiment. Ik heb zelf geen broodje(warm vlees) besteld maar ik vroeg een bezoeker die zojuist een broodje op had hoe het smaakte en hij was lyrisch. Ik geloofde hem, het zag er ook smakelijk uit. Ik rookte er een druivensmaakje waterpijp en ik moet bekennen dat de waterpijp heerlijk rookte. Een tip voor jullie: Je kunt er niet gratis parkeren dus Dina is het best bereikbaar per openbaar vervoer. Dina scoort bij mij een goed!

Dit is hoe ik het heb ervaren. Beide waterpijpcafés raad ik zeker aan omdat ze behoren tot de topnotch van Amsterdam. Meer informatie over deze twee cafés kun je hier vinden.

Cedars

En dan bezoek ik Cedars in Amsterdam-West. Het eerste wat opvalt aan deze zaak is de ligging. Aan het water is wel een luxe bedacht ik me toen ik de laatste meters aflegde om naar binnen te gaan. Cedars is eigenlijk een restaurant. Een Libanees restaurant met een prachtig interieur, dat valt meteen op. Mij werd gevraagd of ik kwam eten. Ik legde uit dat ik kwam om een waterpijp te roken en zo werd ik naar mijn tafel begeleid. Een ongekende service in de waterpijpcafé-wereld. Eenmaal aan tafel wachtte ik mijn waterpijp af terwijl ik een menukaart in mijn hand geschoven kreeg. Het was er rustig en dat beviel me wel. Ik bestelde een bord Libanese hapjes. De waterpijp werd gereed gemaakt die ik tesamen met een jus d'orange nuttigde. De waterpijp rookte goed, was lekker en de ober vertelde er een verhaaltje bij over de waterpijp en de relatie tot Libanon. Hij wist veel over de waterpijp en die kennis deelde hij maar al te graag. De hapjes arriveerden op een bord in Amuse lepels. Heel mooi aangekleed, want wat het oog siert vult de maag zullen ze hebben gedacht. Ik vond het pachig, lekker en heel apart.

Daar zat ik dan in een mooi hoekje, kijkend over het water en lurkend aan de waterpijp. Een grote wijnenkast stond er ook niet ver van mij vandaan. Blijkbaar is een andere specialiteit van Cedars hun uitgebreide wijnkaart. Voor de wijnliefhebber ideaal, Ik hield het bij de jus d'orange. Een voordeel is dat je hier uigebreid kan dineren. Een, naar het schijnt, hele goede keuken voorziet elke avond vele mensen in hun behoefte naar Libanese delicatessen. Wat mij het meest opviel was toch wel de klasse waarmee ik werd bediend, het assortiment en het uitzicht. Cedars is ideaal als je een keer als stelletje luxe wilt dineren en/of een waterpijp wilt roken. Je zit er ongestoord en wordt op je wenken bediend. Het is wat duurder dan elke andere waterpijpcafé maar kwaliteit kost nou eenmaaal wat meer. Een dikke 8 voor Cedars

Biladi

Waterpijpcafé Biladi is gesitueerd in Amsterdam-Oost niet ver bij de dappermarkt vandaan. Gezellige buurt natuurlijk. In januari 2010 opende Biladi, als eerste in Amsterdam-Oost, de deuren voor publiek. Ik ben er ook geweest. Natuurlijk ben ik er geweest. In het voormalig koffiehuis is de eigenaar erg enthousiast en zeer gastvrij. Ik vraag of hij ook druivensmaakjes heeft en dat heeft hij. Ik zit bij het raam en wacht netjes op mijn waterpijp. Ik heb erbij besteld Marokkaanse thee. Heerlijke combinatie. De sfeer is er prima, hoewel het er best klein is. Kleiner dan de andere waterpijpcafe's. Dat leg ik de eigenaar ook uit. Hij knikt en zegt dat hj plannen heeft om het uit te breiden. Ambiteuze plannen als ik hem mag geloven, ik ben benieuwd. Maar zover is het nog niet. Ik rook van mijn druiven en toevallig is er een goede wedstrijd op TV. Dat is dan weer een voordeel. Leuke wedsrijden worden live uitgezonden, heerlijk!

Echt loungen zit er helaas niet bij omdat er geen loungebankstellen zijn, althans nog niet. Dat is een minpunt. De prijzen daarntegen zijn hartstikke goed te doen en zo compenseert het één het ander. Ik moet wel zeggen dat ik er heelijk heb gezeten en op een stoel zitten aan tafel is eigenlijk helemaal niets mis mee. Zo ervoer ik het tenminste. Een bakje nootjes krijg je er automatisch bij van het huis. Kortom een mooie gelegenheid waar je heel fijn je waterpijp kunt roken tegen goede prijzen in één van de gezelligste buurten van Amsterdam. Biladi krijgt van mij een 6,5.

Ben je het ergens totaal niet mee eens en wil je het aanvullen? Of bevestig je wat ik geschreven? Laat dan hieronder een reactie achter. Maak het of kraak het zeg ik!
 

Aziz Bokazini

Een waterpijpcafé is gelukkig ook niet meer een simpele koffiehuis die dan toevallig van een Egyptenaar blijkt te zijn en om die reden een paar waterpijpen heeft staan. Waar het vaak blauw staat van de rook en waar je rugklachten overhoudt aan de oncomfortabele stoelen. Vandaag de dag zijn waterpijpcafés wel wat slimmer en specialiseren zich daarom in alles eromheen. Zo hebben ze vaak een loungy inrichting, verkopen ze shakjes in verschillende fruitsmaken en serveren er munt thee. De interieurs worden ook steeds aangenamer en mooier. Men krijgt oog voor detail en dat merk je al als je er binnenstapt.

De kwaliteit van de waterpijpen zelf is ook steeds belangrijker aan het worden. Internet maakt ons slimmer. Niet dat we hiervoor dommer waren hoor. Maar we raken bekender met de waterpijp en we weten inmiddels wat een goede waterpijp is, dus we weten wat we minimaal mogen verwachten. Ik moet eerlijk zeggen dat de waterpijpen die ik heb gerookt  in waterpijpcafés kwalitatief prima in orde waren.

Welke waterpijpcafés zijn er dan allemaal, maar belangrijker nog, waar zijn ze te vinden? Dat vroeg ik mezelf ook af. Om die reden heeft H2joy alle waterpijpcafés in Amsterdam bezocht, gesproken, gefotografeerd en getest. Sinds 1 april 2010 is er een rubriek ‘waterpijpcafés’ bij op de website. Hierin staat een overzicht van alle waterpijpcafés, foto’s, contactgegevens en routebeschrijvingen. Weet je niet zo gauw welke je moet bezoeken, helpen wij je graag een handje. Woon je buiten Amsterdam, dan zul je nog even moeten wachten. Het streven is om ook de waterpijpcafés in andere steden in kaart te brengen op H2joy.

Voorlopig is het waterpijpcafés en Amsterdam of Amsterdam en waterpijpcafés. Ik weet nog steeds de juiste volgorde niet.

Aangezien het in dit gebied niet mogelijk was om mijn record te verbreken, (die ik op mijn verjaardag met een fles Champagne in Valtho had gezet) besloot ik het allemaal wat relaxter aan te doen. Ik zocht een rustig plekje met een mooi uitzicht waar we de week konden evalueren, nieuwe plannen konden maken en mijn nieuwe wappie konden testen!

Ik had de Stratus Hookah in mijn rugzak van maarliefst 3kg en 90 cm hoog! Een stukje staal die je als waterpijpliefhebber in huis moet hebben, alles is van hoge kwaliteit en demonteerbaar doormiddel van schroefdraad, geleveerd in een designbox! Doormiddel van foto’s wil ik deze pracht pijp en ervaring met jullie delen! Binnenkort te koop op H2joy, dus hou de site in de gaten!

Friends, Fumes and Fun!

Montage Stratus Hookah , Love it!

Wachten tot de kooltjes warm genoeg zijn.

Chillfactor 20,  bewonderingsfactor 50, temperatuur -10

FF lachen naar de camera

Genieten..

W-sport Groep 2010 van links naar Rechts; Jordy, Rico, Bas, Martijn, Timo, Tommy en Berend!

Top vakantie boys!

Ik was weer eens aan het chillen, aan het ontspannen, je kent het wel. In meerdere blogs op deze site staat precies beschreven hoe wij chillen. We dachten namelijk dat het wel stoer was om dat middels een blog met Nederland te delen. Dus lees het straks even, en wordt ook stoer! Anyway, ik was aan het chillen met mijn vrienden met een drankje, een waterpijp en Youtube.

De hele avond verliep super relaxt en het gevoel 'klopte' gewoon. Ken je dat? Dat je iets doet, in je eentje of met anderen en je voelt je zo goed, want het 'klopt'. Dat hadden wij dus ook die bewuste avond. Maar goed, het zou niet veel later mis gaan. Alsof het ons niet gegund was, zo leek het. Heel jammer.

Na de waterpijp drie keer gerookt te hebben besloten we om de waterpijp te laten afkoelen. Het werd een beetje te warm allemaal en de rook iets te scherp in de keel. IJsblokjes waren helaas al op. Iemand bedacht toen, heel slim overigens, om de waterpijp even voor de deur neer te leggen. Het was tenslotte al avond en de temperatuur lag rond het vriespunt. Zo gezegd, zo gedaan, de waterpijp mocht even 'luchten' buiten. Wat kan er nou misgaan, dat was de achterliggende gedachte.

Ik kan je vertellen dat er héél veel mis kan gaan. Je waterpijp kan er vandoor gaan, dat kan er gebeuren. Aangezien dat ding niet kan lopen, is ie gestolen, dat kan er ook gebeuren. We konden geen waterpijp meer roken, dat kan dus ook nog gebeuren. Maar ik zat met één vraag in m'n hoofd, namelijk; Wie de fuck steelt er een waterpijp??  Hoezo komt er iemand voor mijn deur, steelt de waterpijp(80cm) en is vervolgens nergens meer te vinden. Want we hebben echt wel gezocht hoor.

Een aangifte leek ons wel grappig, maar iets te veel werk. Maar nu weten jullie dat je niet alleen je fiets op slot doet in Amsterdam, maar ook je waterpijp. Dit was mijn faya-torie! Rare wereld, vind je niet?

(Dit verhaal is overigens waar gebeurd)

Het bovenvermelde was de conclusie van een collega. We raakten enkele dagen geleden in de praat over koetjes en kalfjes zoals opleidingen, werk en natuurlijk hobby’s. Interessant gesprek, dat was het zeker. Ik vertelde over mijn opleiding, mijn werk en zo kwam het dat ze ook het een en ander vertelde over haar leven.

Écht interessant werd het pas toen het ‘woord’ waterpijp viel. Ik lichtte mijn hobby en passie toe; waterpijp roken. Haar ogen werden groot en keken mij vol verbazing aan. Zo een beetje als het icoontje van msn, met die grote ogen . Alsof ik haar vertelde dat ik zo nu en dan spontaan mensen neerschiet als ik daar zin in heb. Ik begreep er niets van.

Vaak als ik met mensen van boven de 40 jaar over de waterpijp praat, kijken zij me aan alsof ik een andere taal spreek, en daar ben ik aan gewend geraakt. Maar vol verbazing aangekeken worden was ook voor mij iets nieuws. Ik vroeg haar toen maar heel nuchter wat daar zo vreemd aan was. “Nou, Aziz. Ik wist niet dat jij hasjies rookte” zei ze fluisterend, bang dat de andere collega’s het zouden horen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het wel schattig vond zoals ze dat zei. ‘Maar natuurlijk rook ik geen hasj’, diende ik haar van repliek. ‘Ik rook waterpijp’ voegde ik daaraan toe, met fruitsmaakjes zoals appel, druif citroen etc.

“Ooh” zei ze, en haar ogen kregen weer hun normale vorm. De waterpijp die zij kende, kwam ik naderhand achter, was de waterpijp uit haar jeugd. Eind jaren ‘60, toen de Hippies super jaren beleefden en alles deden wat god ze verboden had, was de waterpijp blijkbaar ook al een heuse trend. Alleen werd het toen voor net iets andere doeleinden gebruikt dan nu; stoned worden. Laten we stellen dat de waterpijp van vandaag het brave broertje is van de generatie waterpijpen uit de jaren ’60.

Ze besefte zich dat ze al heel lang geen waterpijp meer had gerookt, zo begreep ik. De melancholiek in haar ogen sprak immers boekdelen. Ik zei dat het nog altijd een keertje kon tijdens een borrel of iets dergelijks. Gewoon uit nostalgie. Maar dat zag ze niet zo zitten. Helaas. Ze was nu al moeder en al lang geen Hippie meer. ‘Maar ik ook niet’ zei ik en toch rook ik waterpijp. Daar was ze het niet mee eens. Ze vond namelijk dat ik wel degelijk een hippie was, ook al kleed ik me en denk ik totaal anders.

Haar beredenering was simpel en krachtig; “je rookt de waterpijp, dus beste Aziz, je bent een Hippie”. “En trouwens, hippies zijn hartstikke sexy”, voegde ze daar nog aan toe, als een soort laatste troef om me te overtuigen, zo had ik het gevoel. Dus vanaf vandaag ga ik als Hippie door het leven heb ik besloten.

Ik was al een Wappie, en nu dus ook een Hippie! Het leven is onvoorspelbaar, maar wel lekker. H2joy!

Sneeuw was er natuurlijk in overvloed, maar ik zou geen Wappie zijn als ik niet iets geks heb uitgehaald met de waterpijp op de 3300 meter hoogte.
Dus dat heb ik gedaan. Maar wat heb ik gedaan? Nou.. Rico, mijn mattie, was jarig tijdens wintersport en om het te vieren bedachten we iets leuks. We gingen zoals gewoonlijk ook die dag ‘gewoon’ skiën en boarden. Alleen namen we een goede fles champagne, waterpijp, fruittabak, kooltjes en alle toebehoren mee in onze rugzak. Eenmaal boven aan de berg ergens in de vroege middag vonden we dan eindelijk ‘onze’ locatie. We gingen van de piste af, en vervolge onze reis off-piste naar ‘onze’ plek.

Daar creëerden we, te midden van het sneeuw, een ruimte en bouwde er onze waterpijp. Natuurlijk is het daar koud, maar geloof me, daar merk je niets van als je je skikleren aan hebt. De waterpijp in elkaar zetten ging vlotter dan ik had verwacht. Moet wel eerlijk toegeven dat het kooltje aankrijgen best een kunst is, maar dat had meer te maken met de wind. Maar zo geniaal als ik ben bedacht ik daar wel wat op, namelijk een paar zakdoekjes in de fik gezet en daar m’n kooltje in gehouden, 20 seconden later was het kooltje lekker aan het branden.
Mooi, de waterpijp was gefixt dus de fles champagne kon ontkurkt worden. De eer was aan Rico. Vervolgens hebben we met z’n allen geproost op zijn verjaardag. Dit was leuk, grappig, apart en gezellig. Maar het moment suprême was natuurlijk om op een unieke hoogte de waterpijp te roken.

Hoe ik het ervaren heb? Moeilijk te omschrijven maar WAUW komt het meest in de buurt. De luchtsamenstelling op zo een hoogte is natuurlijk anders dan hier. Om die reden is het effect totaal anders. Veel dikker rook(hoe kouder, hoe meer rook), veel meer smaak en een superzacht gevoel in de keel. Een super beleving kan ik je naar eer en geweten vertellen. Zeker een aanrader voor iedereen die dit jaar nog op wintersport gaat. Al is het alleen om te roken en te genieten van zo een uitzicht tegelijkertijd. Wij zelf hebben daar ongeveer een uurtje gezeten en toen zijn we verder gaan skiën.

Maak vooral veel foto’s, dat heb ik ook gedaan. Ik wens jullie Bon Chance. En om meteen misbruik te maken van deze gelegenheid, het volgende: Als er toevallig iemand van The Guinness Book of Record meeleest, noteer ons a.u.b. als ‘hoogste waterpijp rokers van de wereld’.

Ik was gisteravond aan het waterpijp roken en dacht na over de verschillende soorten ervaringen die ik heb in het roken van hen.

Ik bezit momenteel 3 waterpijpen: een "draagbare waterpijp", een "46cm moderne waterpijp", die ik erg vaak gebruik, en ik heb een 68cm "Super Hookah"  dat is mijn dagelijkse waterpijp.

Mijn droom waterpijp is een reus genaamd; "De Sultan" , die bijna €400  kost. (Dit betekent dat ik nog even moet sparen)

Ben je van mening dat de grootte van de waterpijp wel invloed heeft op de rook ervaring?
Laat dan een bericht achter en laat jouw mening horen.

Ondernemers houden de veranderende vraag van de consument scherp in de gaten en passen hun aanbod hierop aan. Dat de waterpijp een heuse trend geworden is, ontgaat een goede ondernemer dan ook zeker niet. Maar dat is niet alles. Met de toenemende waterpijpcafés neemt ook de concurrentie toe en dit is een goede zaak.

Ik weet dat ik enkele jaren geleden al blij was als een café een waterpijp aanbood. Nu is dat al lang niet meer voldoende. Tegenwoordig eis ik behalve de waterpijp ook bijvoorbeeld een bijpassend interieur. Drankjes zoals Marokkaanse thee, mixsapjes en lounge sofa’s. Kortom een waterpijpcafé komt niet meer weg met alleen de waterpijp.

Waar komt die behoefte vandaan?
Ik denk omdat de waterpijp wel de basis is, maar de sfeer eromheen bepalend is. Ik bedoel ik kan thuis ook een waterpijp roken, maar ik zoek beleving. Ik wil anderen zien roken en ik wil me begeven in waterpijpsferen. Dat laatste woord is zo belangrijk aan het worden. Dat is ook waarmee waterpijpcafés concurreren met elkaar. De waterpijp smaakt nagenoeg overal hetzelfde, maar alle details er omheen maken het verschil.

Van Woustraat
Zo is er bijvoorbeeld een waterpijpcafé in Amsterdam zuid, van Woustraat, genaamd Shisha Lounge. Die heeft zijn zaak omgebouwd tot verschillende zones. Zo heb je de echte Oriëntaalse ruimte; Hier rook je alsof je in het Midden-Oosten bent. De andere ruimte heet ‘Amsterdam’, hier is het lekker Amsterdams ingericht. Weer een andere ruimte is ‘modern lounge’. Lounge stoelen, mooi design en sfeervolle lichtjes. Daar kies je afhankelijk van je humeur de ruimte die het best aansluit. Goed gedaan en zo hoort het ook. Mooie waterpijpen, goede prijs, veel spelletjes(waar je overigens gratis gebruik van kunt maken) en veel zitplaatsen.

Rozengracht
Op de Rozengracht(Amsterdam) zit ook een waterpijpcafé genaamd Sheesha Lounge. Inderdaad deze twee waterpijpcafés heten hetzelfde alleen schrijf je het anders. Deze zaak is beduidend kleiner dan de concurrent maar er hangt wel een heel relaxte sfeer. De inrichting is simpel maar warm. Ze schenken heerlijke thee en je kunt er chillen zonder het gevoel te hebben dat ‘iedereen’ naar jou kijkt. Ze maken hier gebruik van degelijke waterpijpen, goede prijzen, spelletjes(waar je overigens gratis gebruik van kunt maken), maar weinig zitplaatsen.

Deze twee waterpijpcafés zijn slechts een greep uit het totaal aanbod van Amsterdam. Volgende keer komen twee andere cafés aan bod zodat je precies weet waar je moet zijn in Amsterdam, maar belangrijker nog, waar je vooral NIET moet zijn!

Ik kom helaas weinig buiten Amsterdam. Om die reden weet ik niet hoe het aanbod waterpijpcafe’s buiten Amsterdam is. Als jij leuke ervaringen, reviews of andere informatie hebt die bijdraagt, deel het dan in de waterpijprubriek.

Zie hier alle waterpijpcafés in Amsterdam